Spakiraš kofere, nervozno i s nestrpljenjem očekuješ dolazak autobusa ili prolazak kroz check in. Vrijeme do odredišta nikako da prođe…Ostaviš osobnu na recepciji i jedva (do)čekaš otvoriti vrata svog privremenog doma, raspakirati kofere i uvaliti se pod tuš (tuševi u hotelima su posebna kategorija hedonizma).
Navučeš čistu uniformu, dolaziš do odredišta, utapaš se u hektičnoj energiji kuhanja uživo, mirisa hrane i ambijentalne muzike koja poziva na kreiranje i ekspresiju svog maksimuma. I prije no što ugledam neko poznato lice, sjetim se svojih dana u kulinarskim boxevima, ludila panike, stresa i nevjerojatne energije koja te katapultira u neki drugi svijet, neobjašnjiv “običnom čovjeku”. Valjda je to tako u svim sportovima i disciplinama koje od tebe očekuju displej svog maksimuma u izrazito kratkom vremenu.